ਇਕ ਚਾਰ ਛੇ ਨੌਂ ਨੂੰ ਜਾਇਆ।
ਮਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਦੀ ਗੋਦੀ ਆਇਆ ।
ਪਿਤਾ ਕਾਲੂ ਕਹੇ ਸ਼ੁਕਰ ਖੁਦਾਇਆ।
ਭੈਣ ਨਾਨਕੀ ਖ਼ੂਬ ਖਿਡਾਇਆ ।
ਸੁਲੱਖਣੀ ਜੀ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਣਾਇਆ।
ਲਖਮੀ ਦਾਸ , ਸ੍ਰੀ ਚੰਦ ਜਣਾਇਆ।
ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਜਿਸ ਹੈ ਘੜਿਆ ।
ਪੂਰਬ ਚੋਂ ਸੂਰਜ ਹੈ ਚੜ੍ਹਿਆ ।
ਖੇਤੀ ਜਾ ਮੱਝੀਆਂ ਪਿਆ ਚਾਰੇ ।
ਉਹ ਪਰ ਲੱਗਿਆ ਆਪਣੇ ਆਰੇ ।
ਰਾਏ ਬੁਲਾਰ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਵਾਰੇ ।
ਅੱਖੀਆਂ ਇਉਂ ਜਿਉਂ ਚਮਕਣ ਤਾਰੇ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਪਾਰ ਉਤਾਰੇ ।
ਵਾਹ ਵਾਹ ਹੋਈ ਗਿਰਾਂ ਥੀਂ ਸਾਰੇ।
ਪਾਂਧਾ ਵੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਹੈ ਪੜਿਆ ।
ਪੂਰਬ ਚੋਂ ਸੂਰਜ ਹੈ ਚੜਿਆ ।
ਦੇਖਣ ਤੁਰਿਆ ਕੁੱਲ ਲੁਕਾਈ ।
ਪੈਰਾਂ ਨੇ ਜ' ਧਰਤੀ ਗਾਹੀ ।
ਸੰਗ ਕੀਤਾ ਮਰਦਾਨੇ ਭਾਈ ।
ਸੁਰ ਕੀਤੀ ਰਬਾਬ ਵਜਾਈ ।
ਮਿੱਠੀ ਵਾਣੀ ਜਦ ਸੁਣਾਈ ।
ਸੁੱਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਆਣ ਜਗਾਈ ।
'ਸ਼ਬਦ-ਗੁਰੂ' ਦਾ ਨੁਕਤਾ ਫੜ੍ਹਿਆ ।
ਪੂਰਬ 'ਚੋਂ ਸੂਰਜ ਹੈ ਚੜਿਆ ।
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਬੈਠਾ ਆਰਤੀ ਲਿਖਦਾ ।
ਬਾਰ੍ਹਾਂਮਾਹ ਤੁਖਾਰੀ ਜਿਸ ਦਾ ।
ਸੁਚੱਜੀ ਕੁਚੱਜੀ ਭੇਤ ਹੈ ਕਿਸਦਾ ?
ਬਾਬਰ ਬਾਣੀ ਤਾਂਈ ਦਿਸਦਾ ।
ਆਸਾ ,ਮਾਝ, ਮਲਾਰ ਹੈ ਇਸਦਾ ।
ਨਾਨਕ ਮੰਨਿਆ ਭਾਣਾਂ ਇਕਦਾ ।
ਸ਼ਾਇਰ ਜਪੁਜੀ ਪੜ੍ਹ ਲੈ ਅੜਿਆ ।
ਪੂਰਬ 'ਚੋਂ ਸੂਰਜ ਹੈ ਚੜਿਆ ।
0 Comments